Op de fiets van Mierlo naar Malaga

Precies 2 jaar geleden op carnavalsmaandag was het mijn lieve Saske die me in de ochtend voordat we naar Eindhoven gingen, vertelde dat ze iets had gevoeld in haar borst……

Ik ben geen arts, maar voelde op mijn klompen aan dat dát er niet hoorde te zitten. Met dat in ons achterhoofd en met een afspraak bij de huisarts de volgende ochtend op zak, hebben we die dag toch proberen te genieten. Dat is gelukt, maar het voelde toch vreemd.

Een paar dagen later bleek het foute boel: borstkanker, triple negatief in de meest agressieve vorm die er is. Daar ga je dan…..

2024 en 2025 stonden voor ons volledig in het teken van de borstkanker. Je hoort vaak zeggen dat het een rollercoaster is. Ik weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven. Wat ik wél weet is dat wij vanaf dag 1 na de diagnose positief, strijdbaar en vol vertrouwen zijn geweest. Ik, Saske, en de kinderen namen we daarin mee. En dat voelde zo fijn! Dat wil niet zeggen dat het allemaal makkelijk was, integendeel! Maar het hielp ons wel.

Ik zelf zou in april 2024 met vrienden vanuit ons dorp Mierlo naar Milaan gaan fietsen. Mierlo-Milaan: bekt goed 😊 Uiteraard bleef ik thuis.

Maar nu er weer ruimte is voor andere dingen dan kanker, ga ik het avontuur aan om van de kerk in Mierlo naar de kerk in Malaga (Spanje) te fietsen. Met twee vrienden, op de gravelbike, drie weken, met minimale bagage de weide wereld in. Een dikke 2.700 km via België, Frankrijk en de oostkust van Spanje naar Malaga aan de Middellandse Zee.  

Wat is nou 3 weken fietsen als je bijna anderhalf jaar lang cycli van 3 weken chemotherapie had. Week 1 infuus of tabletten, week 2 en 3 bijkomen. En zo een keer of 16, met ook nog een operatie en bestralingen tussendoor. Tja, dat zet één en ander in perspectief.

Ik weet dat mijn leven er heel anders uit had kunnen zien vandaag. En ben dankbaar dat er zoveel goed werk wordt gedaan in de zorg. Er wordt veel gemopperd, maar ik ben blij dat wij in Nederland wonen.

Gelukkig ziet mijn leven er niet anders uit, maar kijk ik er wel anders tegenaan. Het feit dat Saske en ik afgelopen carnavalsmaandag samen weer aan een pilsje stonden, is te danken aan heel veel onderzoek. Onderzoek wat door Pink Ribbon, onderdeel van KWF, mogelijk wordt gemaakt. En daarom heb ik besloten om mijn fietsavontuur te verbinden aan Pink Ribbon. 

Ik kom in actie voor Pink Ribbon, want 1 op de 7 vrouwen in Nederland krijgt borstkanker. Pink Ribbon is er voor al deze vrouwen. Ik kom in actie om geld op te halen voor belangrijk borstkankeronderzoek. Steun jij mij met een donatie? Samen bereiken we meer! Namens mijzelf en Pink Ribbon: Dankjewel!

Ps. je donatie komt volledig ten goede aan Pink Ribbon. Ongeacht mijn prestaties onderweg 😊